Samenwerken in programma’s is een absolute vereiste. In mijn ervaring kan je dat niet afdwingen, maar wel stimuleren. Ik ben nu vestigingsdirecteur van De Woonbron in Delft en ik heb enige jaren geleden de rol van programmamanager Pact op Zuid in Rotterdam vervuld, als detachering vanuit Vestia. Toen was mijn opgave om gemeente en woningbouwverenigingen gezamenlijk te laten werken aan de verhoging van de leefbaarheid in Rotterdam Zuid. Iets dergelijks kom ik nu ook tegen op een andere schaal, hier in Delft.
Beginnen met inhoud
Ik merk dat de discussies binnen en rond programma’s vaak gaan over de vorm. Wie heeft wat te zeggen over welk terrein? Dat is een heel beperkte vraag. Volgens mij moet je met de inhoud beginnen: wie heeft welke problemen en waar kunnen we onze opgaven combineren tot een programma waar we allemaal onze bijdrage aan leveren? En dat gesprek moet soms heel basaal beginnen met inleven in de problematiek van de andere partij. Tot mijn verrassing komen op die manier allerlei zaken uit het verleden op tafel, onuitgesproken verwachtingen, beeldvorming en zelfs teleurstellingen.
Breed willen kijken
Vervolgens moet je vanuit de verschillende belangen een inhoudelijk mooie en uitdagende opgave formuleren. Daarbij moet je breed willen kijken. Je kan je bedreigd voelen als je als corporatie wilt bouwen en je vreest dat de “buurcorporatie” dat ook wil. Dan zou je zomaar kunnen gaan concurreren om schaarse contingenten. Toch kan je uit het concurrentieparadigma blijven en zo’n ‘buurcorporatie’ gaan helpen. Door kennis beschikbaar te stellen en je te verplaatsen in de positie van de ander. Dat is op de lange termijn goed voor je imago, het is niet moeilijk, maar het kost ook niet veel.
Eerst luisteren
Bezuinigingen en de recessie kan in die zin een ‘blessing in disguise’ zijn. Gemeenten worden gedwongen verder te kijken dan hun neus lang is. Alleen redden ze het veel minder, en het kan efficiënter door krachten te bundelen. Bij het nieuwe college in Delft merk ik dat men bij allerlei organisaties gaat vragen en peilen voordat een definitie programmatisch akkoord wordt gesloten. Dat is goed: eerst luisteren en begrijpen, voordat je je vastlegt in een standpunt. Die manier van werken lijkt veel meer op samen en niet meer ‘alleen voor ons eigen’. De wijken verdienen dat.
Door Karin Schrederhof, vestigingsdirecteur Woonbron Delft.
Bron: De Programmamanager, jaargang 4, nr. 2, april 2010
