De gemeenten Blaricum, Eemnes en Laren zijn een vreemde eend in het huidige krachtenspel van fuserende gemeenten. Tegen de tijdsgeest in hebben deze gemeenten in het Gooi, verspreid over twee provincies, in 2005 besloten om de krachten te bundelen en een intensieve samenwerking aan te gaan, en niet op te gaan in één groter geheel.
De drie gemeenten willen hun eigenheid behouden om de lokale opgaven waar zij voor staan te kunnen blijven benadrukken en realiseren. Om dat te kunnen doen, hebben ze de krachten gebundeld in de uitvoering door hun ambtelijke organisaties samen te brengen in één ambtelijke werkorganisatie, de BEL Combinatie. Bestuurlijk zijn de drie gemeenten nog steeds zelfstandig. Dit maakt dat ze eigen, lokale accenten kunnen leggen in hun beleid maar dat ze door de bundeling van ambtelijke krachten wel over een bredere ambtelijke expertise en uitvoeringskracht beschikken dan waartoe ze alleen in staat waren.
Het is een experiment dat niet zonder risico’s was. Ze hebben hun nek in gemeentelijk Nederland hiermee uitgestoken. Tegelijkertijd slokte die nieuwe vorm van samenwerking heel veel energie op. Maar het resultaat is al die moeite waard geweest. Anno 2011 is te zien dat deze vorm van samenwerking zijn vruchten heeft afgeworpen. Blaricum, Eemnes en Laren zijn bestuurs-krachtiger. Dat is de conclusie van Twynstra Gudde uit de bestuurskracht-metingen die zij heeft uitgevoerd voor deze gemeenten.
